आपण जर पेवावाशी परिचित नसल्यास, आम्ही एक उष्णकटिबंधीय फळ विक्रेत्यास शोधण्याचा आणि एक प्रयत्न करून (तसेच आपण बियाणे ठेवू शकता, त्यामुळे हे उर्वरित प्रोफाइल अधिक उपयुक्त होईल!) शिफारस करतो. ते उष्णकटिबंधीय क्षेत्रांमध्ये जगभरात घेतले जाते की एक आवडीचे, गोड फळ आहेत. पेआवा कच्चे खाल्ले जाते किंवा पेये, मिष्टान्ने, आणि कँडीज मध्ये एक घटक म्हणून वापरले जाते. जगभरातील बर्याच भागांत, अमरूदला थोडे मिरचीची लागवड केली जाते ज्यामुळे त्याची गोड चव बाहेर येते.
फळे, व्यास सुमारे 5 इंच आहेत, लहान झाडं जे वाढण्यास फारच कठीण नाहीत भरले आहेत, आपण त्यांना पुरेशी उबदार देऊ शकता प्रदान, तर. पेआवा वनस्पती थंड तापमानात जास्त संवेदनाक्षम आहेत आणि हिवाळा च्या अगदी कमी सूचना येथे पाने ड्रॉप होईल. इतर उष्णकटिबंधीय फळे सोबत, ते किराणा दुकान फळ पासून बियाणे बियाणे फुटणे आणि थोडे उष्णदेशीय वृक्ष वाढण्यास खूप मजा असू शकते. आपण कधीही फळ मिळवू शकाल असं असलं, आणि आपण तसे केल्यास पालक वनस्पती सारखा नसणार, परंतु तरीही मजा आहे.
वाढत्या शर्ती
- हलका: पूर्ण सूर्य आपल्या अंकुरलेले पेरुवा एक अतिशय सनी ठिकाणी शक्य तितक्या लवकर हलवा. उन्हाळ्यात, सनी पॅथो बाहेर जा हिवाळ्यात, शक्य सर्वात उज्वल स्थान आत हलवा.
- पाणी: वाढत्या हंगामात नियमित पाणी द्या आणि हिवाळ्यात पाणी पिण्याची कमी करा.
- माती: एक समृद्ध वैशिष्ट्यपूर्ण पोटिंग मिक्स दंड करेल. मुळे चांगले संरक्षण करणे चांगले निचरा आहे
- खत: वाढत्या हंगामात एक कमकुवत द्रव खत देऊन खायला द्या.
वंशवृध्दी
पेरूमध्ये बीजिंग, ग्रॉफ्टिंग आणि एअर लेअरिंग यासह अनेक पद्धतींचा प्रचार केला जाऊ शकतो. व्यावसायिक शेतीमध्ये बहुतांश पेरुच्या प्राप्य रूटिंगमध्ये वाढ होते, ज्यामुळे रोपाला पोसणे आणि फुलांची मदत होते. आपण बियाण्यांपासून अमलायची झाडे वाढवत असाल, तर पौर्णिमेला फलदायी पालकांना खरे वाटणार नाही.
उगवण (आणि वेळ कमी) होण्याची शक्यता वाढविण्यासाठी, बिया दोन आठवडे थोड्या पातीमध्ये बसू द्या किंवा त्यांना पाच मिनिटे उकळवावे, नंतर वनस्पती करा. उगवण 2 आणि 8 आठवड्यांच्या दरम्यान घेईल.
रिपोटिंग
पेरूचे झाड नैसर्गिकरित्या अंदाजे 30 फूट उंचीस वाढतात पण बरेच लहान रोपे फुल आणि फळ देतात. योग्य परिस्थितीमध्ये, एक तरुण झाड सुमारे 4 ते 5 वर्षे वयाचे (जरी हे बदलू शकते) फ्लॉवर आणि फळ सुरू होईल. प्रत्येक वसंत ऋतु एक मोठा भांडे आपल्या तरुण अमरूददाणात पुनरुत्पादित करा. आपण लवकर उन्हाळ्यात काळजीपूर्वक रोपांची छाटणी सह वनस्पती ठेवू शकता, त्यामुळे फळ मिळत शक्यता वाढते.
जाती
सामान्य पेरू हे सायडिम गुज्ज आहे . ही वनस्पती लागवडीपासून इतकी लांब आहे, ती मूळची कुठे आहे हे माहीत नाही, आणि हस्तक्षेप करून शतकानुशतके डझनवारी नावाजलेल्या जाती विकसित केली गेली आहेत. नामांकित जातींमध्ये दक्षिण फ्लोरिडामधील 'रेडलँड' नावाचा समावेश आहे, पांढरा देह आणि पांढर्या मांससह 'सुप्रीम', हलका गुलाबी मांसासह. आपण गोदामात rootstock पासून वाढत नाही तोपर्यंत, आपल्या मूळ पिरापा बियाणे खरे पुनरुत्पादित होईल संभव नाही आहे.
उत्पादक च्या टिपा
पेरुची झाडे एक अतिशय आकर्षक वृक्ष आहे, ज्यामुळे कांस्य झाडाची फोडे उडून जाते ज्यामुळे हिरवट चट्टे दिसतात.
कालांतराने बर्याच वृक्षातील वृक्ष कर्कश आणि मुरलेल्या जागेवर जातात, जेणेकरून त्यांना त्यापेक्षा फार जुने दिसतात. पाने आणि फुले हलक्या सुवासिक आणि आकर्षक असतात, ज्यामुळे हे एक मौल्यवान सजावटीचे उष्णकटिबंधीय फळ झाडे बनते. पेरूची किल्ली योग्य तापमान विंडो प्रदान करणे आहे. त्यांना थंडीत फारसा त्रास होत नाही परंतु कठोर, वाळवंटासारखे उष्णता देखील सहन करू शकत नाही. यंग पेरु हे ऍफिड्स , मीली बग , स्केल आणि पांढर्या माशीसह कीटकनाशक असतात . शक्य असल्यास, शक्य तितक्या लवकर प्रादुर्भाव ओळखणे आणि रक्ताच्या विषारी पर्यायाचा वापर करणे.