3 फर्निचरमध्ये वापरले जाणारे लेदरचे सर्वात सामान्य प्रकार

ते खर्च, टिकाऊपणा आणि स्वरूप मध्ये फरक

लेदर फर्निचर वेगवेगळ्या प्रकारच्या लेदरचा वापर करून तयार केले जातात. हे चमचे फर्निचरच्या भिन्न रूप, अनुभव आणि दर्जाचे आहे, आणि शेवटी ते कसे स्वच्छ करावे हे देखील आहे.

लेदर विविध स्रोत पासून येतो. काही स्पष्ट आहेत, जसे की गुरेढोरे, मेंढी आणि डुकरणे, आणि काही म्हणून स्पष्ट नाही, जसे स्टिंग्रेय आणि शहामृग तथापि, चमचे कसे केले जाते यावर हे ठरविले जाते की कोणत्या तीन मुख्य श्रेण्या यामध्ये येतात: अॅनिलिन, अर्ध-ऍनिलिन आणि संरक्षित किंवा रंगद्रव्ययुक्त चमड़े

अनिलिन लेदर

अनिलिनच्या लेदरची किंमत खूपच जास्त आहे. हे सर्वात नैसर्गिक दिसणारे लेदर आहे आणि ते छोट्या छोट्या भागासारखे वैशिष्ट्यपूर्ण पृष्ठभागावर लक्ष ठेवतात. अनिलिनची लेदर रंगछटा एका पारदर्शक डाई बाथमध्ये विसर्जित करून रंगविले जाते, परंतु पृष्ठभागाचे स्वरूप कायम ठेवण्यात येते कारण ते कोणत्याही अतिरिक्त पॉलिमर किंवा रंगद्रव्याशी जोडलेले नाहीत. केवळ 5 टक्के किंवा फक्त 5 टक्के एवढे उत्कृष्ट लपलेले आहे, जे सर्व पृष्ठभागाचे चिन्ह दिसतात. हे देखील याचे अनेकदा "नग्न लेदर" म्हणून ओळखले जाण्याचे कारण आहे.

फायदे: अनिलिन लेदर स्पर्शास आरामदायक आणि मऊ असतात. हे सर्व अद्वितीय चिन्ह आणि लपवाची वैशिष्टे राखून ठेवत असल्याने, प्रत्येक तुकडा दुसर्या कोणत्याही एका पेक्षा भिन्न आहे.

तोटे: संरक्षित नसल्याने, अनिलिनच्या लेदरमध्ये सहज स्टेन्ड होऊ शकतात. या कारणास्तव तरुण कुटुंबियांना फर्निचर किंवा उच्च वाहतुकीच्या ठिकाणी वापरण्यासाठी हे शिफारसित नाही.

अर्ध-अनिलिन चमडा

त्याच्या पृष्ठभागावर काही रंगद्रव्य असलेल्या लाइट डॉटसह उपचार केले गेल्यामुळे अर्ध-अनिलिनचा चमचमीत इंजिनिअम लेदरपेक्षा थोडा अधिक कठोर आहे कारण यामुळे त्याला अधिक माती आणि डाग-प्रतिरोधक बनते. यामुळे थोडा वेगळा रंग देण्याचा परिणाम होतो कारण प्रक्रियेत अगदी थोडा थोडा बदल देखील भिन्न परिणाम निर्माण करतो.

फायदे: जरी ते अनिलिन लेदरची विशिष्टता राखून ठेवत असले तरीही अर्ध-ऍनिलिन लेदरमध्ये अधिक सुसंगत रंग आहे आणि दाग अधिक प्रतिरोधक आहे. ते अवघड परिस्थितीकडे सामोरे जाऊ शकते आणि सहजपणे खराब होत नाही अर्ध-ऍनिलिन लेदरमध्ये गच्च गोठलेल्या तुकडेही थोडा कमी खर्चिक असू शकतात.

तोटे: खुणा तितक्याच स्पष्ट नसतात आणि त्यामुळे तुकडाला अनिलिन लेदर करतात अशी एकमेव अपील नाही. आपण अधिक नैसर्गिक दिसणारे अनिलिन लेदरचा फॅन असल्यास, हे आपल्यासाठी नाही.

संरक्षित किंवा पिग्मेंमेंट लेदर

संरक्षित लेदर सर्वात टिकाऊ प्रकारचा लेदर आहे, आणि त्या कारणास्तव, फर्निचर आणि कार अपोल्स्टरीमध्ये हे सर्वाधिक वापरले जाणारे चमचे आहे. संरक्षित लेदरमध्ये रंगद्रव्यांचा एक पॉलिमर पृष्ठभागावरील कोटिंग असतो ज्यामुळे हे तीन प्रकारचे हे सर्वात अवघड काम होते.

संरक्षित लेदर पृष्ठभागाच्या कोटिंगमध्ये विविधता आहेत परंतु ते प्रक्रियेचा भाग म्हणून जोडल्यास उत्पादकाला लेदरच्या गुणधर्मांवर अधिक नियंत्रण असते. कोटिंग देखील scuffing किंवा लुप्त होणे अधिक प्रतिकार जोडते

फायदे: संरक्षित किंवा रंगवलेले लेदर विविध स्थिती आणि वापरांसाठी वापर करणे सोपे असते. संरक्षणाचे वेगवेगळे स्तर आहेत, आणि आपण आपल्या गरजास उपयुक्त ठरणार्या प्रकारास शोधण्यास सक्षम असायला हवे.

तोटे: या प्रकारच्या लेदरमध्ये अनिलिनच्या लेदरची विशिष्टता नाही आणि कमी नैसर्गिक दिसते. इतरांव्यतिरिक्त एका प्रकारचे धान्य सांगणे कठिण होऊ शकते कारण पृष्ठभागावर आच्छादित आणि उभ्या असतात.