दक्षिण अमेरिकन कॅक्टिचे हे टोपी विशेषतः बोलिव्हियामध्ये आढळते, जरी एक प्रजाती, आर बेसीफीफेरा देखील अटलांटिक महासागराच्या ठिकाणी आढळते. ही प्रजाती, ओकसारखीत कॅक्टस, एक असामान्य वाढती सवय आणि विशिष्ट स्वरूप असलेली एक एपिपाईट आहे. जुन्या जगात घडणारे एक प्रकारचे कॅक्टस हे शास्त्रज्ञांचा असा विश्वास आहे की ते पक्ष्यांनी भरून गेले असावे. संपूर्ण Rhipsalideae प्रजाती चार जाती आहेत, ज्यापैकी सर्वात प्रचलित कदाचित Rhipsalis आहे
या कॅक्टि एकतर लिथोफायटिक किंवा एपीिपिटिक असू शकतात, आणि रपसालिस हे विशेषकरून दक्षिण अमेरिकेतील वर्षावनांत वाढतात. त्यांच्याकडे लहान फुलंही असतात जे दिवसभर उघडे असतात आणि एक सुंदर देखावाही असतो. जमातीतील आणखी एक लहान प्रजाती हटेयेरा , किंवा इस्टर कॅक्टस आहेत, जी सरळ वाढतात आणि लहान रंगीत फुले असतात. उष्णकटिबंधीय वनस्पतींप्रमाणे, त्यांच्या नैसर्गिक रहिवाशांविषयी नक्कल करण्यासाठी त्यांच्याकडे लक्ष देणे आवश्यक आहे: भरपूर उष्णता, बरेच सूर्यप्रकाश हे लक्षात घ्या की या जातीची भोवताली काही वर्गीकृत गोंधळ आहे.
विविध वेळी, विविध जातींना श्लंबर्गेरा किंवा ख्रिसमस कॅक्टसचा एक भाग किंवा भाग नाही असे समजले जाते, ज्यामध्ये गुलाबी रंगाची फुले असतात जी रसाळ गार्डनर्ससाठी एक उत्तम पर्याय बनतात. या वनस्पती शेतात अगदीच दुर्मिळ आहेत, आणि आपण त्यांना शोधण्यासाठी एक विशेष स्रोतचा सल्ला घेणे आवश्यक आहे. तथापि, आपण नमुना वर आपले हात तर, त्यांच्या उज्ज्वल देखावा आणि काळजी नातेवाईक सहजपणे उष्ण कटिबंधातील कॅक्टस गार्डनर्स एक चांगला पर्याय आहे.
उष्णकटिबंधीय वनस्पती आणि नर्सरीच्या विशेष संकलनात त्यांच्याकडे लक्ष ठेवा.
वाढत्या शर्ती
- हलका : उष्णकटिबंधीय झाडांमुळे , रिप्लेसाइड नमुने दररोज सूर्यप्रकाश प्राप्त करण्याची आवश्यकता असते. फिकट गुलाबी पट्ट्यांसाठी डोळा ठेवा, ज्याचा अर्थ असा होऊ शकतो की वनस्पतीला प्रकाशची आवश्यकता आहे
- पाणी : ओलसर ठेवा, परंतु उभे राहून उभे राहून पाणी घालू नका, जे मुळांना सडवू शकतात. फॉलिंग पाने हे दाखवितात की वनस्पती ओव्हरड्रेटेड आहेत
- तापमान : पन्नास अंशांपेक्षा उबदार उष्ण तापमान. Rshipsalideae झाडे दंव च्या सहनशील नाहीत.
- मृदा : एक विशिष्ट प्रकारचे कॅक्टस पॉटिंग मिक्स दंड असणे आवश्यक आहे, आदर्शतः त्यामध्ये सेंद्रिय सामग्री असते.
- खत : उत्तम, संतुलित आणि पातळयुक्त खत असलेल्या 20-20-20 प्रमाणे नियमितपणे फीड आणि उत्तम आहार घ्यावे.
वंशवृध्दी
या कॅक्टिचे विभाजन करून प्रचार केला जाऊ शकतो, ज्यात वनस्पतींचे एक भाग वेगळे आणि उबदार, ओलसर मातीमध्ये वेगळे केले जाते. खात्री करा आणि एक निर्जंतुकीकरण साधन वापरा जेणेकरून वनस्पतीला दूषित न करता आणि उष्मा व आर्द्रता मध्ये सील करण्यासाठी नवीन कापडांना पळवून नेऊ नये, ज्यामुळे जगण्याची शक्यता वाढू शकते.
रिपोटिंग
त्यांच्या मध्यम ताजेत राहतात हे सुनिश्चित करण्यासाठी दरवर्षी या कॅक्टिओची पुनर्निर्मित करण्याची वाईट कल्पना नाही, तसेच त्यांचे निचरा चांगले राहते. कॅक्टस पुन्हा तयार करण्यासाठी, हे सुनिश्चित करा आणि हातमोजे वापरा जेणेकरुन आपले हात खराब होऊ नये आणि संपूर्ण वनस्पती उचलावा नाही, मग तो एका मोठ्या कंटेनरमध्ये पुन्हां लावा आणि भांडे जमिनीत भरू शकता.
जाती
रशिलाइदेई जमातीतील चार जाती हटेओरा , लेपिसियम , रपस्सलिस आणि श्लंबर्गेरा आहेत , आणि सर्वात प्रमुख रिप्लायस आहेत, ज्याला त्याच्या विकर सारखी रचनासाठी बक्षीस दिले जाते. यांपैकी बर्याच प्रजाती मात्र अपरिहार्यपणे उष्णकटिबंधीय कॅक्ट्टी आहेत जी केवळ वनवासात आहेत आणि कधीही घरगुती लागवडीत सापडत नाहीत.
जरी सुंदर घरामापाडय़ातील लोक, कदाचित ख्रिसमस केकटी आहेत, ज्यामध्ये कोणत्याही प्रकारच्या जीवाणूंचे उज्ज्वल रंग आहेत.
उत्पादक च्या टिपा
सर्व उष्णकटिबंधीय वनस्पतींप्रमाणेच, ज्या परिस्थितीमध्ये ते नैसर्गिकरित्या वाढतात त्या नमुन्यांची नक्कल करणे त्यांना जिवंत ठेवण्याचे सर्वात महत्त्वाचे काम आहे. घटकांचे संतुलन राखणे आवश्यक आहे - एकमेकांना ऑफसेट करण्यासाठी त्यांच्या सूर्यप्रकाशाची आणि पाण्याची गरज आहे, आणि एखाद्या वायू-वाहिनीच्या क्षेत्राची आवश्यकता आहे ज्यामुळे नुकसानापर्यंत त्यांना कोरले जात नाही. स्केल आणि स्पायडरचे पिंजरे सारखे सामान्य कीटकांकडे लक्ष ठेवा, ज्याला लहान-मोठ्या संवेदनांमधे ओले कापडाने काळजी घ्यावी लागते. मात्र मोठ्या संक्रमणास, पर्यावरणास अनुकूल कीटकनाशक वापरणे आवश्यक असू शकते. त्यांच्या पर्णसंभार, गडद स्पॉट्स किंवा पडणा-या पत्त्यावरील रंगरंग्यांकडे लक्ष द्या, जे काही काही समस्या दर्शवू शकतात.