डेडहेडिंग हा एक बागकाम कार्य आहे जो संपूर्ण हंगामात नियमितपणे केले पाहिजे. डेडहेडिंग जीवित रोपातून मृत किंवा खर्च केलेले फुले काढून टाकण्यापेक्षा अधिक काही नाही आपल्या वनस्पतींसाठी चांगले आहे आणि आपल्यासाठी अधिक फुले आहेत.
डेडहेडिंग गार्डन फ्लॉवरचे फायदे
आपल्या नियमानुसार उद्यान देखभालचा भाग म्हणून आपण डेडहेडिंगचा समावेश का करावा त्याची चार मुख्य कारणे आहेत:
- वनस्पती व्यवस्थित बनवा. मरत फुलं तपकिरी आणि एकतर कोरडी किंवा मऊ एकतर चालू कल हे आपल्या बागेमध्ये आपण जेवढे कठोर परिश्रम घेतलेले आहे त्या सर्वसाधारण स्वरूपांपासून ते दूर करू शकता.
- अधिक फुलांचे कोंब बनविण्यासाठी रोपे वाढवा. बियाणे सेट करण्यासाठी रोपे फुले. त्यांच्या फुले सतत परिपक्व होण्याआधी आणि बियाणे जाण्याआधी सतत काढताहेत, तर कित्येक रोपे, जरी सर्वच नाहीत, फक्त अधिक सेट करतील. यामुळे फुलणारा हंगाम लांबी वाढेल. बर्याच वार्षिक फुलं जसे की पेटुनिअस , झिनिया , आणि मॅरिगॉल्ड्स , तसेच बर्याच बारमाही रोपे , वाढत्या हंगामात भरतात - जर ते डेथहेडड आहेत. रुडबेक्चिआ आणि इचिनासे हे डोंबरेडिंगचा फायदा घेत असलेल्या बारमाहीच्या चांगल्या उदाहरणांमुळे आहेत. जर नियमितपणे डेथबायड केले तर ते सीझनमध्ये पुनरावृत्ती होईल
- वनस्पतींना ऊर्जा जतन करण्यास मदत करा मृत ब्लूम काढणे ही वनस्पती त्याच्या सामान्य आरोग्य सुधारण्याच्या दिशेने आपली दिशा दर्शविण्यास परवानगी देते. अस्तिल्बे आणि peonies सारख्या बारमाही फुले, अगदी एकदा डेडहेडिंग अगदी Bloom. तथापि, फुलांच्या डोलकाठांची कापणी केल्यामुळे सर्व वनस्पतीची ऊर्जा त्याच्या मुळे आणि झाडाची पाने परत आणली जाऊ शकते, यामुळे फुलांना आणि सामान्यतः कठोर वनस्पतीसाठी बनविलेल्या कोणत्याही उर्जास ते परत मिळवता येते.
- बीज निर्मिती प्रतिबंधित करा काही वनस्पती आक्रमकपणे स्वत: ची पेरणी करतात आणि डडबायडिंगमुळे ते प्रथम स्थानावर बी निर्मिती करण्यापासून प्रतिबंधित करते. बेल-फॉवर्स, चिवे , आणि लसूण पेये यांसारख्या वनस्पती स्वयं-पिके देण्याची परवानगी देऊ शकतात. अर्थात, रोपे वेगळ्या परिस्थितीत आक्रमक होतात, त्यामुळे एक माळीचे अढळवणारा रोपे दुसर्या माळीचे वाढणारे आव्हान असू शकते. कधीकधी स्वयं-पेरणी हे एक स्वामित्वाचे गुणधर्म आहे, ज्यामध्ये columbines आणि फुलपाखरू तण आहे.
कसे मृत प्राण्यांचे फुले
डेडहेडिंग गार्डन फुले साठी काही सामान्य पद्धती आहेत. वनस्पतीच्या प्रकार आणि आकारावर आधारित फुलं आणि फुलांच्या संख्येवर आधारीत आपल्या बागासाठी सर्वोत्तम तंत्र निवडा:
- रोपांची छाटणी : मोठ्या फुलं असलेल्या वनस्पतींसाठी जसे दिंडिलीज आणि कॉनफ्लोवरस, मुळापर्यंतचे सर्वात सोपा मार्ग म्हणजे तुमच्या हाताच्या कोंबड्या आहेत फ्लॉवरच्या डूळ वर न उघडलेले फुलांचे कडू असल्यास, फक्त वरच्या फुलांना काढून टाका . जर फ्लॉवरच्या डोलकाची संपूर्ण लांबी फुललेली असेल तर वनस्पतीच्या पायथ्यावरील संपूर्ण डोल दूर करा.
- पिंचिंग : काही फ्लॉवरच्या दांडा पातळ आणि मऊ असतात आणि ते केवळ आपल्या बोटे दरम्यान चुटकी मारतात. पिंचिंग जलद आणि सोयिस्कर आहे, विशेषत: कोलेस सारख्या वनस्पतीसह, जेथे आपण फुलं पूर्णपणे टाळू इच्छित आहात कारण आपण त्यांच्या रंगीत पानांसाठी झाडे वाढवत आहात.
- शेडिंग : धातू-पानांच्या कोरॉप्सिस प्रमाणेच लहान फुलांचे संवर्धन झाल्यास, उत्तम फुलं आपल्या प्राईसमधून बाहेर येईपर्यंत वाट पहावी लागते आणि नंतर संपूर्ण वनस्पती परत सुमारे एक-तृतीयांश शेरा लावा . आपण प्रक्रियेत काही फुलं गमवाल, परंतु वनस्पती त्वरीत पुनर्प्राप्त होईल आणि एक नवीन फ्लश मुळे निश्चित करेल. हे नव्याने दिसेल. आपण अनेकदा प्रति हंगाम दोन किंवा अधिक वेळा वाजवी शकता.